218. CÓRECZKA

WYDAWNICTWO: Filia

DATA WYDANIA: 28 stycznia 2015

LICZBA STRON: 320

ISBN: 978-83-7988-344-8

 

 

 

 

 

Agata to bardzo mądra kobieta. Pani psycholog, terapeutka, wykładowca na uczelni. Zapraszana jest jako ekspert do mediów i prasy, rozchwytywana jest na prawo i lewo. Ludzie bardzo ją cenią. Na życie prywatne brakuje jej czasu chociaż w domu zawsze czeka na nią syn i mąż. Przed świętami Bożego Narodzenia, gdy dziewczyna znajduję chwilę dla Filipa by upiec z nim wymarzone pierniczki, w drzwiach jej domu staje młoda dziewczyna. Z początku Agata nie wiem kim ona jest. Jednak po pewnym czasie uświadamia sobie, że to córka jej chwilowego kochanka z przed ośmiu lat. Ale czego Ona od niej chce. Przecież Agata nie widziała jej ojca odkąd się rozstali. Od Zuzy też nie może się dowiedzieć gdyż dziewczynka jest strasznie tajemnicza. Nie chce rozmawiać, ucieka by później znów wrócić. Aż w końcu mleko się wylewa. Zuzia wyjawia tajemnicę z którą przyjechała do Agaty. I teraz pani psycholog nie ma wyjścia. Musi pomóc jej, ale przede wszystkim sobie. Pojawienie się Zuzi w jednej sekundzie diametralnie zmienia życie poukładanej rodziny. Agata dużo wspomina, w fabule teraźniejszość miesza się z czasem z przed ośmiu lat.

„Córeczka” to druga książka jaką czytałam pani Liliany Fabisińskiej. Jest równie dobra jak ta pierwsza, a nawet mogłabym powiedzieć, że troszeczkę lepsza. Tajemnica i próby jej rozwikłania nadają jej smaku. Trzyma w napięciu i nie pozwala się nudzić ani na chwilę. Kradłam każdą wolną chwilę by pochylić się choć na chwilę nad tą książką. I żal było gdy już skończyłam czytać.

„Córeczka” jest wspaniała. Autorka poruszyła w niej bardzo trudny temat mimo to nie zdominował on powieści. Bardzo ważny, bo przecież rzadko kto myśli o tym by przepadać się w kierunku HIV, ale w bardzo subtelny sposób przedstawiony. To książka pełna tajemnic, strachu, niedomówień. Ale to też książka o przyjaźni, która nie do końca jest szczera i o pięknej miłości w różnych wymiarach. O spełnianiu marzeń, o wierze w drugiego człowieka, o bezmiernym zaufaniu. Jest pełna złości i żalu, buntu i zacietrzewienia. Potrzeby ciepła i bliskości drugiego człowieka, zazdrości i niesprawiedliwości. I wyrzutów sumienia w skutek niedotrzymanej obietnicy.

Książka ta uświadamia nam, że nie każdy jest tak idealny jakim się wydaje. Bo przecież Agata doskonale radząca sobie na płaszczyźnie zawodowej w życiu prywatnym, wtedy, gdy zaczynają piętrzyć się problemy Ona zupełnie sobie nie radzi.  

Ludzie często zastanawiają się co by było gdyby. Ja już nie zamierzam. Choć nie mam żadnych podstaw by coś podejrzewać postanowiłam zrobić test na HIV dla własnego spokoju. Bo przecież nigdy nie możemy być pewni na sto procent. Cieszę się, że Pani Liliana Fabisińska postanowiła poruszyć temat wirusa w tej książce bo ludzi trzeba uświadamiać. Często jest tak, że wolimy żyć w błogiej nieświadomości a to nie jest dobre rozwiązanie szczególnie w przypadku tego wirusa. Bo będąc nieświadomym można skrzywdzić tak wiele innych ludzi.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję WYDAWNICTWU FILIA

199. Z JEDNEJ GLINY

WYDAWNICTWO: NASZA KSIĘGARNIA

DATA WYDANIA: 2014 

LICZBA STRON: 336

ISBN:  978-83-10-12592-7

 

 

 

Cztery dziewczyny i cztery różne a zarazem bardzo ciekawe i barwne historie. Sprawczynią całego zamieszania jest Nora samotna matka opiekująca się gromadką chłopców. Pozostawiona bez pracy i bez środków do życia chwyta się ostatniej deski ratunku. Próbuje wykorzystać to, co po zaginionym mężu pozostało, czyli koło garncarski i piec do wypalania gliny. Organizuje kurs lepienia z gliny, choć nie ma na ten temat zielonego pojęcia. Na pierwsze zajęcia zgłaszają się tylko trzy dziewczyny. Nora jest załamana. Tym bardziej, że zdaje sobie sprawę z tego, że porwała się z motyką na księżyc. Tak naprawdę nie ma dla nich nic do zaoferowania. Sama będzie się musiała uczyć. Nora nie owija niczego w bawełnę mówi dziewczynom jak się sprawy mają. Mimo że się trochę buntowały po wyznaniu dziewczyny i po zobaczeniu dzieciaków uczestniczki postanawiają zostać do końca kursu. Coś tam lepią i nawet im to wychodzi, ale nie to jest najważniejsze. Dziewczyny zaprzyjaźniają się. Dla nich ważne jest to, że mogą się wygadać, wyżalić. Każda ma przecież o czym opowiadać.

Marta tak naprawdę ma wszystko. Kochającego męża, doskonałą pracę, wymarzone mieszkanie. Do szczęścia brakuje jej tylko dziecka, o które stara się bardzo długo.  To właśnie po to by o nim nie myśleć zapisała się na kurs.

Gośka twierdzi, że jest tu, bo na tę chwilę nie ma nic innego do roboty. Odważna, przebojowa, samotna matka marząca o tym, że jej ukochany wreszcie do niej przyjedzie. Skrywa bardzo ciekawą historię pisaną przez życie.

Lena najbardziej tajemnicza z kobiet. Na kurs przybyła ze ściśle określoną misją.

To słodko gorzka opowieść o przyjaźni, która z biegiem czasu staje się bardzo silna, o wierze w sens istnienia. O miłości w bardzo wielu postaciach, o jej braku i poszukiwaniach tego uczucia. O samotności wśród tłumu, o zaborczości, o wywieraniu presji, o zwątpieniu i poddaniu się. O Lekkomyślności, zadufaniu w sobie, nieodpowiedzialności. Ale także o tym jak ludzie potrafią być zakłamani, zawistni, jak dużo krzywdy potrafią zrobić drugiemu człowiekowi i to nawet najbliższemu.  „Z jednej gliny” to książka z lekką nutą tajemniczości, z poczuciem humoru mimo wszystko i z nadzieją. Dziewczyny zakochałam się w tej książce. Czyta się ją jednym tchem. Lekka, choć niosąca w sobie wiele mądrości. Pokazująca, że nie trzeba się poddawać, że trzeba iść do przodu mimo przeciwności losu i walczyć dla siebie i dla bliskich.  

Co tu dużo mówić musicie ją przeczytać? To jedna z lepszych książek, jakie przeczytałam w tym roku.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję WYDAWNICTWU NASZA KSIĘGARNIA