Na wakacje z Repliką

Jutro idę kupić wielką czerwoną walizkę w którą mogłabym spakować się na wakacje. W tym roku pojadę na nie za wszelką cenę. I oczywiście zabiorę na nie książki. Będą one z Wydawnictwa Replika gdyż moim zdaniem one najbardziej nadają się do wakacyjnego relaksu.
Zabiorę więc ze sobą te oto książki:

Tonię Iwony Małgorzaty Żytkowiak

Jeśli szczęście nie przychodzi samo, warto w nie uwierzyć i wywołać, a wtedy stanie się prawdą.

Tonia jest prostą i silną kobietą, „jak tysiące innych kobiet – Jolek, Mart, Ewek. Ani ładna, ani brzydka. Tonia jest cudnie zwykła”. Chce dla siebie innego, lepszego życia niż to, które poznała w dzieciństwie. Kończy szkołę, wychodzi za mąż, ma troje dzieci i zawsze próbuje coś osiągnąć. Tonia kocha, wpada w cudze życia jak burza i przewraca je do góry nogami. Czasem wygrywa, jeszcze częściej przegrywa. Nie poddaje się i chce walczyć, udowodnić, że też coś znaczy.

Iwona Żytkowiak kreśli w swej powieści portrety dwóch zupełnie różnych kobiet. Tonię poznajemy jako postać widzianą oczami jej przyjaciółki, jedynej powierniczki – kobiety o poukładanym, lecz nieco monotonnym życiu. Losy bohaterek wciąż splatają się ze sobą, a z czasem relacja ta staje się coraz bardziej zażyła. Rodzi się przyjaźń, która na pierwszy rzut oka nie powinna mieć szans, a jednak trwa nadal, pomimo odmienności charakterów.

Tonia to opowieść o niezwykłych więziach międzyludzkich, o ważnych sprawach, które umykają nam w życiu i o ciosach, po których zawsze można się pozbierać. Jednym słowem… to piękna historia o drugich szansach!

Noc Perseidów Edyty Świętek

Czy istnieje miłość aż do końca świata? Tak miało być w przypadku Emilii i Tomka, którzy tworzyli parę od „zawsze”. Jednak los bywa przewrotny i wtedy, gdy wszystko wydaje się już ustalone, zmierzając do szczęśliwego zakończenia, historia nagle zaczyna zmieniać swój bieg...

Tuż przed ślubem Tomek zaczyna mieć wątpliwości. Bardzo kocha Emilię, lecz ta poważna decyzja skłania go do refleksji nad tym, jak ma wyglądać jego dalsze życie. Czy ta miła, ale prosta, niemająca większych ambicji i nieprzykładająca wagi do swojego wyglądu dziewczyna sprosta jego wymogom? Gdyby tylko czasem kupiła sobie jakąś modną sukienkę albo chociaż pomalowała paznokcie… Kiedy poznaje Adriannę, odkrywa, że właśnie takiej kobiety pragnie – ambitnej, wyzwolonej, za którą oglądają się wszyscy mężczyźni. Rozdarty pomiędzy miłością a egoistycznymi pragnieniami, musi podjąć ostateczną decyzję, która w równym stopniu zaważy na dalszym życiu tych trojga…

Czyje marzenia, wypowiedziane w noc Perseidów, spełnią się, a które będą musiały odejść na zawsze w zapomnienie?

Cztery strony miłości Joanny Sykat

Miłość ma wiele stron. Nie dwie, nie trzy i nie te cztery. Tych miłości, tych jej oblicz jest tyle, ilu ludzi na świecie.

Łucja jest 42-letnią nauczycielką muzyki. Jeszcze trzy lata temu była najszczęśliwszą osobą pod słońcem. Znalazła miłość, jaka trafia się raz na wiele przypadków…Wyjątkowy mężczyzna postanowił zawalczyć o nią z całym światem. Jednak, po krótkim czasie, mąż z dnia na dzień, wyprowadził się ze wspólnej sypialni i podzielił resztę mieszkania na pół. Łucja, chcąc nie chcąc, godzi się na taką sytuację, ponieważ sprawę komplikuje budowany dom i zaciągnięty na niego kredyt.
 

Czy Łucja w końcu dowie się, dlaczego mąż się od niej odsunął?

Co stanie się z domem, który miał być zwieńczeniem marzeń o wspólnym życiu?

I wreszcie kim był, a może jest tajemniczy Szymon, któremu Łucja poświęca tyle ciepła w swoich wspomnieniach?

Rozmowę z Botem Piotra Sendera

Julian w dniu swoich czterdziestych urodzin chciałby dostać dwa prezenty: śmierć i rozmowę. Śmierć musi zafundować sobie sam w formie samobójstwa, do rozmowy niestety potrzeba drugiej osoby, choć jeśli jest się samotnym mężczyzną, którego porzuciła rodzina, w dodatku z awersją do ludzi, to od biedy wystarczy komputer i ktoś (coś?) po drugiej stronie monitora. Julek snuje smutną i pełną goryczy opowieść o pustce, w której główne role grają on, jego żona, matka, ojciec, ukochana i przyjaciółka, a żadne z nich nie zasługuje na Oskara. Polska B, plan B - bo nigdy ten zakładany w pierwszej kolejności Julkowi się nie powiódł - i tajemniczy interlokutor Bot, program komputerowy… Chociaż w tej opowieści może się okazać, że to człowiek jest zaprogramowany, a program bardziej ludzki niż to możliwe.

82. SPOTKANIA PRZY LUSTRZE

WYDAWNICTWO: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza

DATA WYDANIA: maj 2012

LICZBA STRON: 227

ISBN: 978-83-205-5503-5

 

  Łucja zostaje wdową i choć za jego życia nie była zbyt blisko z mężem, teraz ma mu za złe to, ze umarł. Nie może się pogodzić z tym, że Edwin umarł tak nagle i bez ostrzeżenia. Kobieta zamyka się w sobie, odcina się od wszystkich, przede wszystkim od najbliższej rodziny, nie je, nie zajmuje się domem, w ogóle nie robi nic. Ma typowe objawy depresji. Wieczory spędza sama, z lampką wina przed lustrem.

Treść tej książki opiera się głównie na wspomnieniach Łucji. Są tu opowieści z czasów młodości, gdy mieszkała z rodzicami, gdy poznała przyszłego męża. Są też przede wszystkim wspomnienia z życia z Edwinem. Jak to było, gdy on żył. Analizuje swoje małżeństwo i stwierdza, że chyba nie była do końca szczęśliwa. Niby miała męża, ale żyli obok siebie. Łucja czuła się samotna, rozżalona na męża i jego zachowanie. Edwin mało się odzywał, nie zabiegał o względy żony, nie próbował być spontaniczny. Jedynie na wyjazdach wakacyjnych pozwalał sobie na odrobinę ekstrawagancji. Ale to nie wystarczało Łucji. Do tego stopnia, że posunęła się ona do zdrady własnego męża. I to z mężem swojej najlepszej przyjaciółki.

Czy Łucja wyjdzie na prostą po śmierci Edwina? Czy poukłada sobie życie tak, by być szczęśliwą? Przekonajcie się sami, zachęcam do lektury. Zdradzę tylko tyle, że Łucja dopiero, gdy poczuje się potrzebna coś w niej drgnie. Popchnie ją do działania.

Przyznam szczerze, że bardzo zmęczyła mnie ta książka. Czytałam ją prawie dwa tygodnie. Strasznie monotonna, bardzo mało dialogów, dużo opisów. I jest coś, co mnie bardzo raziło: bardzo dużo literówek, czasami przekręcane są całe wyrazy. Mimo wszystko przeczytałam książkę do końca. I powiem nawet, że po przekroczeniu stu stron czytało mi się nawet nieźle. 

Za możliwość przeczytania książki dziękuję LUDOWEJ SPÓŁDZIELNI WYDAWNICZEJ.