WYDAWNICTWO: Znak
DATA WYDANIA: 3 czerwca 2013
LICZBA STRON: 256
ISBN: 9788324024025
Tytułową Bezdomną jest Kinga niegdyś dobrze zarabiająca, spełniająca
się w swojej pracy żona, teraz od roku już, kobieta na dnie, na skraju upadku i
wyczerpania psychicznego.
W Wigilijną Noc Kinga postanawia się zabić. Raz na zawsze ukarać się
za swój czyn, choć karze się każdego dnia. Ale teraz chce skończyć ze sobą
definitywnie. Połyka już nawet przygotowaną na tę okazję dawkę leków, ale kto
jej przeszkadza w osiągnięciu celu. Najpierw jest to kot, który przywędrował w
ślad za Kingą do śmietnika, a zaraz potem Joanna, która właśnie postanowiła wyrzucić
śmieci. Strasznie ją zaskakuje widok kobiety w śmietniku jednak niewiele myśląc
Joanna zaprasza Kingę do siebie. Przecież jest samotna, bo w konsekwencji
pewnych zdarzeń najbliżsi się od niej odwrócili. Nie domyśla się nawet, że
Kinga ją zna i to z tej najgorszej strony. Nie zdaje sobie też sprawy z tego,
jaki wpływ spotkanie Kingi i znajomość z nią wpłyną na losy Joanny. Że od tej
pory już nic nie będzie takie samo jak kiedyś.
Kinga z pewną opieszałością, ociąganiem i nieufnością przyjmuje
zaproszenie. Zabiera ze sobą kota. Jednak niedane jest jej zasiąść do wieczerzy
wigilijnej. Po kąpieli jest tak wyczerpana, że zasypia i śpi przez dwa dni, A
gdy się budzi kobiety zaczynają ze sobą rozmawiać. Wyjawiają sobie swoje najskrytsze
sekrety. Jednak prawdziwa spowiedź ma dopiero nastąpić.
Joanna wyciąga do Kingi pomocną dłoń. Wynajmuje jej mieszkanie,
znajduje pracę. Można pomyśleć dobra dusza, kobieta anioł. Nic bardziej
mylnego. Joanna, dziennikarka z doskoku ma nadzieję napisać artykuł życia z a który
zostanie nagrodzona. Właśnie dzięki Kindze. A Kinga wkrótce staje się tak silna
i tak pewnie stoi na nogach, że postanawia odzyskać, chociaż namiastkę swojego
życia. Nie wie, że wkrótce jej nowe życie jak domek z kart. I to za sprawą przyjaciółki
i jej artykułu, na który przecież wyraziła zgodę.
Jak potoczą się losy dziewczyn? Czy uda im się osiągnąć zamierzone
cele? Jakie tajemnice przed światem skrywa Kinga? Co skłoniło ją do próby
samobójczej? A Joanna? Jak naprawdę jest? Ja Wam tego nie powiem. Przekonajcie się
sami czytając „Bezdomną”.
„Bezdomna” to druga książka z tych trudnych i bardziej ciężkich i
kolejna (nie wiem już która) tej autorki, jaką przeczytałam. Znając prozę
Katarzyny Michalak wiemy, że pisze Ona bardzo różnorodnie. Wiele spodziewałam
się po tej książce dobrego i nie zawiodłam się. Choć muszę stwierdzić, że chyba
jest trochę przereklamowana. W pewnym momencie mojego czytania utknęłam, miałam
chwilę zwątpienia, zadałam sobie pytanie: co to jest? To nie jest „moja”
Michalak.
Książka ta niesie w sobie bardzo mocny przekaz naładowany silnymi
emocjami. Trochę przeszkadzało mi tak konkretne, precyzyjne określenie chorób
psychicznych. Myślę, że czytelnikowi, zwykłemu laikowi wystarczyłoby tylko „liźnięcie
tematu”. Zmęczył mnie też dokładny opis tego, co działo się w głowie Kingi
podczas jej choroby. Ale autorka wyszła z tego wszystkiego obronną ręką. Zaskoczyła
mnie odwagą w poruszeniu tak trudnego tematu. Depresja, przeradzająca się w
bardzo trudną chorobę psychiczną i jej tragiczne konsekwencje. Problem poruszony
w tej książce dawniej był spychany w kąt, nikt o nim nie mówił. Teraz często widzi światło dzienne i
nieodmiennie bulwersuje. Denerwujący jest jednak fakt, że matki, które dokonały
zbrodni w wyniku choroby i te, które zrobiły to z zimną krwią nie powinny być
wrzucane do jednego worka. A przecież nie powinno tak być.
Katarzyna Michalak w sposób dosadny pokazuje, jakie naprawdę jest
nasze społeczeństwo. Że ludzie dla pięciu minut sławy i oczywiście dla
pieniędzy potrafią zniszczyć komuś życie. I w ogóle się tym nie przejmują.
Wręcz przeciwnie, jeszcze się śmieją i mają satysfakcję z tego, że kogoś
zgnoili. I nawet najbliższa rodzina odwraca się od córki, aby zachować pozory,
by nie być potępionymi razem z nią. Nie ważne są jej uczucia, to, że córka
potrzebuje matki w tych najtrudniejszych dla siebie chwilach. Nie ma nikogo.
Ale żeby nie było aż tak wszystko na nie. To też książka o przyjaźni
bardzo pięknej, z której obie dziewczyny nie zdają sobie sprawy. Dopiero, gdy
jest już za późno na jakiekolwiek ruchy uświadamiają to sobie.
Katarzyna Michalak porusza w swojej książce temat, wobec którego nie
sposób przejść obojętnie. Choć z początku książka mnie denerwowała, później nie
mogłam się od niej oderwać. Strasznie ryczałam, na chwilę musiałam ją odkładać
by się uspokoić i znów do niej wracałam. „Bezdomna” to bardzo dobra książka tej
autorki. Jest poważna, mocna, prawdziwa, szczera aż do bólu całkiem inna niż
jej poprzednie powieści.
faktycznie, rozpisałaś się. Cieszę się że pomimo początkowych obaw książka, w całości Cię jednak nie zawiodła :)
OdpowiedzUsuń